AO Nationale veiligheid, crisisbeheersing en brandweerzorg 2014

22 september 2014

AO Nationale veiligheid, crisisbeheersing en brandweerzorg 2014

​​Drinkwater is een eerste levensbehoefte en van groot belang voor de volksgezondheid. Uitval leidt tot maatschappelijke ontwrichting. De Drinkwaterwet onderkent dit en bevat stringente eisen t.a.v. continuïteit en (technische) leveringszekerheid. Samenwerking met veiligheidsregio’s is een belangrijk onderdeel in de voorbereiding- en respons op calamiteiten en crises maar ook in het voorkomen ervan.

Implementatie samenwerkingsconvenant

Vier jaar na vaststelling van het landelijk convenant drinkwater met samenwerkingsafspraken over o.a. alarmering, opschaling, informatie-uitwisseling, crisiscommunicatie en inzet van nooddrinkwater, blijft de uitwerking, implementatie en beoefening van de afspraken achter. Dit wordt onderkend in de Staat van de Rampenbestrijding van de Inspectie VenJ uit 2013. Hierin staat dat afspraken met vitale crisispartners zich veelal beperken tot intentieverklaringen. Slechts bij een zeer gering aantal veiligheidsregio’s is sprake van geoperationaliseerde afstemming over onderwerpen als alarmering. Voor de drinkwater-bedrijven heeft dit ongewenste gevolgen, zoals bleek bij de brand bij Shell Moerdijk op 3 juni jl. Betrokken drinkwaterbedrijven zijn toen niet geïnformeerd door de veiligheidsregio. Uit recent onderzoek van het IFV is ook gebleken dat drinkwaterbedrijven slechts bij zeven veiligheidsregio’s toegang hebben tot het Landelijk Crisis Management Systeem. Toegang is nodig voor een actueel en éénduidig beeld bij calamiteiten en crisis en voor afstemming van acties en besluiten.
Het ministerie van VenJ en het Veiligheidsberaad willen de regionale samenwerking verbeteren via zgn. gezamenlijke doelstellingen. Doel is dat er nadere afspraken komen tussen veiligheidsregio’s en vitale partners op het terrein van alarmering, informatievoorziening, planvorming, oefenen en opleiden. Dit traject, genaamd Continuïteit van de samenleving, heeft een doorlooptijd van twee jaar en wordt gekenmerkt door een bottom-up benadering. Deze bottom-up benadering is geen adequaat antwoord op bovenstaande bevindingen omdat centrale sturing, prestatieafspraken, termijnen en toezicht vooralsnog ontbreken. Overigens zijn in het AO van november 2013 landelijke doelstellingen toegezegd welke, i.t.t. gezamenlijke doelstellingen, een wettelijke basis (Wet veiligheidsregio’s) met toezicht door de Inspectie VenJ kennen.
> Voorzie de gezamenlijke doelstelling ‘Continuïteit van de samenleving’ van concrete prestatieafspraken, termijnen, toezicht en handhaving. Eén van die prestatieafspraken is directe implementatie, beoefening en onderhoud van de samenwerkingsafspraken uit het landelijk convenant drinkwater van 2010.


Landelijke afspraken over kritische processen

Aanvullende- en/of nieuwe samenwerkingsafspraken tussen drinkwaterbedrijven en veiligheidsregio’s dienen op landelijk niveau, via het Veiligheidsberaad, gemaakt te worden. Hierbij gaat het om onderwerpen die niet in 25 regio’s verschillend moeten worden opgepakt. Conform het advies van de Evaluatiecommissie Hoekstra, zijn voor een efficiënte multidisciplinaire samenwerking eenheid en uniformiteit het uitgangspunt bij kritische processen. Een voorbeeld hiervan is crisiscommunicatie. Drinkwaterbedrijven willen bij afgifte van een kookadvies alle klanten snel en efficiënt informeren. Volksgezondheid staat immers voorop. De veiligheidsregio’s beschikken over NL-Alert waarmee op verzoek van de drinkwaterbedrijven een sms-bericht kan worden uitgestuurd met een kookadvies. De sector wil op landelijk niveau eenduidige afspraken maken met de veiligheidsregio’s over de inzet van NL-Alert. Uniformiteit in crisiscommunicatie is noodzakelijk, te meer wanneer een incident regio overstijgend is.
> Het Veiligheidsberaad moet de taak krijgen om met landelijk georganiseerde samenwerkingspartners, zoals de drinkwaterbedrijven, centrale- en bindende afspraken

Download standpunt

Delen via:

Gerelateerd aan dit standpunt